benkahveicerken

 Başlığa cevap veriyorum ; evet iyidir. Çünkü biz insanlar pek de iyi şeylere , kendime fayda sağlayacak sözlere kulak asmıyoruz. Ama ne yazıkki gelince başa bir şeyler ; kafa dank ediyor. Çeki düzen vermeye, yanlışı doğru yapmak için gayret göstermeye başlıyorsun. Oysaki en başka verilse kulak, yıpranmalar, keşkeler olmayacak. Ama namümkün. İlla bazı musibetler bizi bulacak. Ee buldu da. 2025in ikinci yarısının başında yaşanlar ile bu yılın ilk ayında yaşanlar birer musibet biraz elem keder minvalinde oldu. Ama sonrasına bakınca şer gibi görünenin bizim için hayır olduğunu gördük. Son yaşadıklarımdan da bazı dersler alınmış, alınan dersin notları yazılmıştır. Demek benim de bu hayatta tecrübe kazanma şeklim; gözlemden veya nasihattan değil bizatihi yaşamaktan geçiyormuş. Biraz maliyeti yüksek dersler bunlar. Ne diyelim, Allah beterinden saklasın. 

 Halen, ezan okunur okunmaz vakit namazlarına hazır ve nazır olma durumunu geciktiriyorum. Erteleme öteleme desem değil ama dakik olma durumu da yok ne yazık ki ! Genel bir erteleme huyum var sanki (baş etmeye çalışıyorum.)  ama bunun namazda da geçerli olduğunu düşünmüyorum. Düşünmek istemiyorum. Bir kaç podcast dinledim erteleme ile ilgili ama doyurucu olmadı. Çözmek lazım bu alışkanlığı. 

 Ve nihayetinde 2025 yılında almış olduğum bir kitabı 2026 yılında bitirmiş ve böylece okumama sürecini de sona erdirmiş bulunmaktayım. Romanla ilgili birkaç kelamı ise sonrasında ederim. Şuan bir kitap bitirmenin berraklığını yaşıyorum.

 Allah’ın insana yakın olması ile insanın Allah’a yakın olması arasında fark var. Her şeye hakim olan muhakkak ki her şeye yakındır. Ama insan, öylece bir hâl ile Allah’a yakın olamaz, yaklaşamaz. Her dem zikir ile ancak o yolda adım adım ilerlenir. Takva ile yakınlaşılır.

 niyet, ciddiyet, teslimiyet

 Kahve soğuyana kadar bazı cümleler insanın içini ısıtır. Bu blog, o cümleler için.